Jelle Denturck ken je als frontman van DIRK, waarmee hij naar eigen zeggen "de laatste jaren lekker veel herrie heeft gemaakt". Maar eigenlijk vindt hij zichzelf een geweldige softy, met een platenkast vol melancholische indiepop en rock. Denk Bowie, The Beatles, Lou Reed, Elton John, Nina Simone, Sufjan Stevens, Wilco... Er schuilt een kant aan Jelle die niet perse bij DIRK tot uiting komt. Enter Dressed Like Boys...

Dressed Like Boys is het project waarmee Jelle songs kan schrijven en platen maken die he-le-maal van hem zijn. Niet als een of andere egotrip, wel bij wijze van oprecht zelfonderzoek. Als Dressed Like Boys zingt hij over zijn vrijheid, vrienden, seksualiteit en relatie. Maar ook over minder vrolijke thema's als gaybashing. Persoonlijker en breekbaarder wordt het niet.

Dat alles legt Jelle op een bedje van 70's inspired taperecorders, strijkers, Wurlitzers, Rhodes, koekendozen drumsounds en een reünie met de piano. Met Dressed Like Boys draait Jelle de volumeknop iets meer naar links voor een openhartige blik in z'n ziel.

Daaruit ontstond z'n debuutplaat, 'Dressed Like Boys'. Een album bol van persoonlijke songs als 'Healing', 'Pinnacles' en 'Gregor Samsa', die stuk voor stuk als zalf voor de ziel kunnen dienen. Van mijmeringen over zijn geboortedorp Ingelmunster over de depressie na het overlijden van zijn moeder, tot songs over queer geschiedenis.